Monthly Archives: Czerwiec 2026

Argentyńczyk o włoskich korzeniach, Mauro Colagreco, jest trzygwiazdkowym szefem kuchni Michelin restauracji Mirazur w Mentonie, mieście usytuowanym na Lazurowym Wybrzeżu. To najlepsza restauracja we Francji, jak podaje BBC, najlepsza na świecie, World's 50 Best Restaurants 2019. Chef swoje doświadczenia zawodowe zbierał w szkole Gato Dumasa w Buenos Aires oraz pracując na francuskich dworach Bernarda Loiseau, Alaina Passarda oraz Alaina Ducasse. Sześć miesięcy po otwarciu własnej restauracji Mauro Colagreco został okrzyknięty przez przewodnik Gault & Millau „Objawieniem roku”.

Chefie Colagreco, twoje doświadczenia kulinarne pochodzą z całego świata. Jesteś Argentyńczykiem o włoskich korzeniach, żyjesz na stałe we Francji, a twoja żona jest Brazylijką. Słusznie międzynarodowe magazyny o tematyce kuchennej nazywają cię „szefem, który lepiej od innych ucieleśnia piruety globalnego gotowania nowej ery”. Jaki jest sekret twojej kuchni? 
Mirazur, lokal w którym pracuję, jest położony na włosko-francuskiej

Składniki (na 2 osoby):
1 szklanka ugotowanego pęczaku; 1/2 pęczka natki pietruszki; szczypta soli; szczypta pieprzu; garść szpinaku; 100 g sera feta; 10 suszonych pomidorów; garść orzechów włoskich

Składniki sosu:
2 łyżki oliwy; 2 łyżki musztardy; 2 łyżki miodu; sok z 1 cytryny

Przygotowanie:
Pęczak wymieszaj z drobno posiekaną natką pietruszki oraz szpinakiem. Dodaj ser feta pokrojony w kostkę, suszone pomidory pocięte w paski oraz orzechy. Dopraw do smaku solą i pieprzem. 
Na koniec przygotuj dressing: wymieszaj wszystkie składniki sosu i dodaj do sałatki.

Daria Ładocha – dziennikarka, coach zdrowia, na co dzień prezenterka kulinarna w Dzień Dobry TVN, trenerka kulinarna w Instytucie Sztuki Kulinarnej. Z myślą o swoich dzieciach stworzyła blog kulinarny mamałyga.org. Publikowane tam przepisy nie przypominają klasycznej, polskiej kuchni – są raczej zbiorem składników ubranych w potrawy, które przede wszystkim mają wzmocnić układ trawienny, podkręcić metabolizm, budować odporność. I przede

Składniki:

Spód: 300 g herbatników; 150 g oleju kokosowego; 3 łyżki mleczka kokosowego.

Krem: opakowanie śmietany kokosowej (lub tłustej warstwy z mleczek kokosowych, potrzebne wam będą wówczas dwie puszki); 180 g roztopionej białej czekolady wegańskiej (iChoc, Bonvita lub domowa); 4 łyżki kremowego serka owsianego lub sojowego (u nas kanapkowy Oatly); 1/4 łyżeczki wanilii w proszku; 3 łyżki mleka roślinnego.

Dekoracja: świeże owoce; listki mięty; wiórki kokosowe/chipsy kokosowe.

Przygotowanie:

Spód: Zmielcie lub potłuczcie tłuczkiem herbatniki. Płynny olej kokosowy połączcie wraz
z mleczkiem i herbatnikami. Wymieszajcie dobrze i wylepcie kruchym ciastem formę do tarty. Włóżcie do lodówki na kilkanaście minut. Krem: Podgrzejcie czekoladę w kąpieli wodnej, zostawcie na krótką chwilę i zmiksujcie z serkiem owsianym i śmietaną kokosową. Następnie dodajcie mleko roślinne i wanilię w proszku. Zmiksujcie dobrze wszystkie składniki i wylejcie krem na schłodzony spód tarty. Trzymajcie w lodówce

Dziś główne menu restauracji zmieniamy dwa, trzy razy w roku, natomiast menu degustacyjne co tydzień i jest to szansa na zaprezentowanie możliwości, użycie produktów stricte sezonowych czy okazjonalnie kupionych – mówi w rozmowie z Kuchnią mon Amour Paweł Oszczyk, szef kuchni warszawskiej restauracji La Rotisserie w Mamaison Hotel Le Regina

Wszystkie wielkie osiągnięcia klasycznej kuchni były dziełem śmiałków, innowatorów, ludzi, którzy na przykład pierwsi zjedli grasicę czy odkryli, że węże dobrze smakują z odpowiednią ilością masła czosnkowego. Tobie się coś takiego zdarzyło?
Nie powiem o sobie, że jestem genialnym odkrywcą, bardziej kimś, kto drobnymi kroczkami dąży konsekwentnie do celu. Niemniej połączenie buraka, grejpfruta i bazylii uważam za udane, czy choćby ryb i owoców morza z kalafiorem i rodzynkami. Często jednak odnoszę wrażenie, że coś, czego próbuję w swojej kuchni, już gdzieś powstało. 

W Chez Panisse‚ słynnej restauracji Alice Waters w Berkeley, menu zmienia się

Składniki:

200 g karmelu z puszki, 2 jajka, 5 łyżek śmietanki słodkiej, 30% tłuszczu, 200 g gotowego maślanego ciasta kruchego, najlepiej rozwałkowanego.

Dodatkowo:

50 g czekolady mlecznej, 50 g czekolady, 70 % kakao, 70 ml śmietanki słodkiej, 30% tłuszczu, 2 garście orzechów laskowych

Przygotowanie:

1. Rozwałkowanym ciastem kruchym wykładamy dokładnie dno formy i boki wewnętrzne. Formę z ciastem wstawiamy na pół godziny do lodówki lub w inne chłodne miejsce. Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni Celsjusza.
2. Formę wyjmujemy, nakrywamy kwadratem wyciętym z pergaminu/ papieru do pieczenia. Na to wysypujemy fasolę/ ryż, dla obciążenia. Formę wstawiamy do piekarnika na 15 minut. Następnie ostrożnie wyjmujemy za pomocą rękawicy kuchennej, pozbywamy się ryżu lub fasoli. Ciasto studzimy w formie przez około 5-10 minut.
3. Jajka rozkłócamy za pomocą trzepaczki (rózgi) i łączymy ze śmietanką i gotowym karmelem. Powinna powstać gładka lśniąca masa.
4. Masę wylewamy na dno formy z podpieczonym ciastem. Formę ostrożnie

Składniki:
1 duży seler; 1-2 łyżki oliwy z oliwek; sól.

Przygotowanie:
Seler obrać, pokroić na półcentymetrowe plastry, a następnie w słupki. Wrzucić je do miski, dodać 1-2 łyżki oliwy i za pomocą dłoni wymieszać tak, aby oliwa pokryła każdy słupek selera. Dodać sól i jeszcze raz wymieszać. Tak przygotowane kawałki ułożyć jedną warstwą na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piec w piekarniku nagrzanym do 200 °C przez około 30-40 minut, aż się zarumienią i będą chrupiące. W połowie pieczenia frytki należy przemieszać, aby upiekły się z każdej strony.

Magda Gembacka, psycholog społeczny, propagatorka zdrowego stylu życia, autorka książki Kolorowa kuchnia roślinna. Uczta dla podniebienia i zdrowie dla organizmu. Od 8 lat prowadzi blog ammniam.pl na którym dzieli się przepisami na roślinne dania dla małych i dużych. Fascynuje się medycyną żywienia, jest fanką doktora Deana Ornisha i doktora Joela Fuhrmana. Prowadzi grupowe i indywidualne warsztaty kulinarne, na których uczy roślinnego

Krążąc tu i ówdzie po świecie, spotykam wielu oryginałów. Zaliczam do takich Aloisa Lagadera, który puszcza leżakującym winom kantaty Bacha, czy Rafaela Ambrę, uporczywie próbującego wyeliminować z procesu wytwarzania wina siarkę. Te ekstrawagancje są przejawem silnego nurtu we współczesnym winiarstwie propagującego przyjazne dla środowiska zachowania i metody produkcyjne. Dotyczą one zwłaszcza ograniczania stosowania ostrych środków chemicznych przy uprawie winorośli i wykorzystywania naturalnych źródeł energii w winiarniach. Nawet wielcy producenci włączają się w ten trend, stosując bardziej ekologiczne opakowania (np. bag in box), zmniejszając wagę butelek czy stosując napęd hybrydowy w transporcie wina.

Coraz częściej napotykam też na swojej drodze wyznawców nowej religii winiarstwa: biodynamiki. Są to, przyznam, osobowości fascynujące. Wielominutowe wywody o odwiecznym rytmie natury, kosmologicznej łączności winnicy z ruchem planet i wpływie faz Księżyca na cykl rolniczy, o efekcie