Monthly Archives: Kwiecień 2026

 Składniki:
Przepis na 4 osoby:
jajka 4 (3 żółtka +1 jedno całe); starty ser pecorino romano 80 g; ser parmigiano reggiano 30 g; nietłusty boczek 100 g;
ciasto na jajku 200 g;
crème fraîche 100 g;
pieprz (na oko); Ciasto na jajku: 100 g mąki z twardego ziarna tzw. Semola; 50 g mąki typ „00“; 2 jajka; szczypta soli. 

Przygotowanie:
Wymieszać 1 całe jajko z 3 żółtkami i z serami parmigiano i pecorino oraz odać trochę zmielonego pieprzu tak, by powstał gęsty krem. Gotować go chwilkę w Bain-Marie (bemar). Wyciąć małe kwadraciki z cienkiego paska ciasta i nadziać go poprzednio przygotowanym kremem. Zamknąć kwadraciki, łącząc każdy róg z przeciwległym tak, by stworzyły formę gwiazdki. Boczek pociąć na podłużne paseczki, podsmażyć go na patelni, a następnie osuszyć. Przygotować stopione fondue złożone z crème fraìche i startego pecorino, wylać całość na dno talerza. Położyć na kremie pierożki i chrupiący boczek, posypać całość pieprzem.

Międzynarodowej sławy włoski szef kuchni Antonello

Strangolapreti to tradycyjna potrawa z włoskiego Trydentu, która najbardziej nas zaciekawiła. W tradycyjnej trydenckiej kuchni nic się nie marnowało – nie można było sobie na to pozwolić. Strangolapreti są kwintesencją kuchni tego włoskiego, górskiego regionu. Robi się je wykorzystując starte, czerstwe pieczywo. Czerstwe pieczywo, szpinak, jajka, parmezan i ricotta – tych kilka składników wystarczy, aby przyrządzić pyszny i sycący obiad lub kolację. Jeżeli nie masz czerstwego pieczywa, nic nie szkodzi, możesz je zastąpić bułką tartą.

Składniki:

250-400 g suchej białej fasoli jaś; 2-3 jabłka; 70-100 ml bulionu warzywnego lub wody; sporo majeranku (świeży lub suszony); sól; pieprz; odrobina gałki muszkatołowej; oliwa z oliwek lub olej; natka pietruszki.

Przygotowanie:

Fasolę namocz w wodzie na około 8-12 godzin. Następnie ugotuj w lekko osolonej wodzie. Niech fasola będzie miękka „na ząb” – trzeba uważać by się nie rozgotowała. Jabłka umyj i pokrój na ósemki lub mniejsze części. Nie obierałam

Maciej Majewski, szef kuchni restauracji Le Victoria Brasserie Moderne w hotelu Sofitel Warsaw Victoria dzieli się z nami swoimi refleksjami na temat współczesnego rozumienia sztuki gotowania oraz wskazuje na podobieństwa pomiędzy kuchnią polską i francuską.

Państwa restauracja łączy tradycje kuchni polskiej i francuskiej. Co takiego w nich pana urzeka?
Maciej Majewski: W rodzimej kuchni urzekają mnie przede wszystkim produkty. Te, na których bazujemy w naszej restauracji są polskiego pochodzenia, pozyskane od regionalnych dostawców. Sprowadzamy je też z innych regionów, w tym z Podhala czy Mazur.

Co uważa pan za specjalność polskiej kuchni regionalnej?
Mamy bardzo bogatą tradycję w tym względzie – wspaniałe miody, sery, wszelkiego rodzaju wędliny – jednym słowem cudowne rzeczy. To smaki dzieciństwa, które bardzo dobrze pamiętamy, a teraz znów do nich wracamy.

Obecnie obserwujemy modę na zdrową żywność i produkty regionalne…
Owszem, moda modą, ale też niezwykły jest fakt, że nastały

Antonello Colonna (rocznik 1956) to jeden z najlepszych włoskich szefów kuchni, powszechnie znany jako kuchenny „rewolucjonista“, „filozof“, czy „poeta“. To również gwiazda telewizyjna, biznesmen, kolekcjoner, wynalazca („temporary restaurant“), podróżnik, amator kubańskich cygar, mecenas oraz właściciel lokali Antonello Colonna Resort & Spa w Labico (restauracja i hotel), Open w Rzymie, Colonna Bistrò na lotnisku Fiumicino oraz Vabene i Paper Moon w Nowym Jorku na 2nd i Madison Avenue

Kucharz otrzymał swoją pierwszą gwiazdkę Michelin już po 6 miesiącach otwarcia pierwszego lokalu. Sam lubi się określać „szefem farmerem“, gdyż stawia na produkty bio, wyprodukowane w jego wiejskiej, 50-hektarowej posiadłości na obrzeżach Wiecznego Miasta. Ponadto Colonna to ekolog, amator sztuki i zwierząt, z natury otwarty i serdeczny. Tej osobistości nie da się zaszufladkować. We wszystko, co robi, wkłada serce i tyle samo energii. Jego misją jest „wyjaśnianie sztuki jedzenia przy pomocy rewolucji zza