Strona 6 - Blog

Składniki:
2 piersi z kaczki (ze skórą);bratki wyhodowane w domowych, ekologicznych warunkach; roszponka; rukola; truskawki; 50 g migdałów w płatkach; niewielka ilość tłuszczu roślinnego do smażenia. Sos: 100 ml świeżo wyciskanego soku pomarańczowego; 2 łyżki sosu sojowego; pół łyżeczki cynamonu; sok z połowy cytryny.

Przygotowanie:
Rozgrzewamy piekarnik do 200 st. C. Do żaroodpornej brytfanki wlewamy sok pomarańczowy, sos sojowy i wsypujemy cynamon. Prażymy migdały. Rozsypujemy je na suchej patelni, którą podgrzewamy, aż migdały zbrązowieją, mieszając co jakiś czas, aby się nie przypaliły. Odstawiamy na bok. Smażymy kaczkę. Delikatnie smarujemy patelnię tłuszczem roślinnym, układamy na zimnej patelni piersi kaczki skórą do dołu i rozpoczynamy rozgrzewanie. Smażymy, aż ze skórki wytopi się znaczna część tłuszczu, a skórka nabierze złotego odcienia (ok. 10 minut). Odwracamy kaczkę na drugą stronę i smażymy jeszcze 2 minuty. Układamy kaczkę w brytfance skórą do góry

Dziś główne menu restauracji zmieniamy dwa, trzy razy w roku, natomiast menu degustacyjne co tydzień i jest to szansa na zaprezentowanie możliwości, użycie produktów stricte sezonowych czy okazjonalnie kupionych – mówi w rozmowie z Kuchnią mon Amour Paweł Oszczyk, szef kuchni warszawskiej restauracji La Rotisserie w Mamaison Hotel Le Regina

Wszystkie wielkie osiągnięcia klasycznej kuchni były dziełem śmiałków, innowatorów, ludzi, którzy na przykład pierwsi zjedli grasicę czy odkryli, że węże dobrze smakują z odpowiednią ilością masła czosnkowego. Tobie się coś takiego zdarzyło?
Nie powiem o sobie, że jestem genialnym odkrywcą, bardziej kimś, kto drobnymi kroczkami dąży konsekwentnie do celu. Niemniej połączenie buraka, grejpfruta i bazylii uważam za udane, czy choćby ryb i owoców morza z kalafiorem i rodzynkami. Często jednak odnoszę wrażenie, że coś, czego próbuję w swojej kuchni, już gdzieś powstało. 

W Chez Panisse‚ słynnej restauracji Alice Waters w Berkeley, menu zmienia się

Składniki:

200 g karmelu z puszki, 2 jajka, 5 łyżek śmietanki słodkiej, 30% tłuszczu, 200 g gotowego maślanego ciasta kruchego, najlepiej rozwałkowanego.

Dodatkowo:

50 g czekolady mlecznej, 50 g czekolady, 70 % kakao, 70 ml śmietanki słodkiej, 30% tłuszczu, 2 garście orzechów laskowych

Przygotowanie:

1. Rozwałkowanym ciastem kruchym wykładamy dokładnie dno formy i boki wewnętrzne. Formę z ciastem wstawiamy na pół godziny do lodówki lub w inne chłodne miejsce. Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni Celsjusza.
2. Formę wyjmujemy, nakrywamy kwadratem wyciętym z pergaminu/ papieru do pieczenia. Na to wysypujemy fasolę/ ryż, dla obciążenia. Formę wstawiamy do piekarnika na 15 minut. Następnie ostrożnie wyjmujemy za pomocą rękawicy kuchennej, pozbywamy się ryżu lub fasoli. Ciasto studzimy w formie przez około 5-10 minut.
3. Jajka rozkłócamy za pomocą trzepaczki (rózgi) i łączymy ze śmietanką i gotowym karmelem. Powinna powstać gładka lśniąca masa.
4. Masę wylewamy na dno formy z podpieczonym ciastem. Formę ostrożnie

Składniki:
1 duży seler; 1-2 łyżki oliwy z oliwek; sól.

Przygotowanie:
Seler obrać, pokroić na półcentymetrowe plastry, a następnie w słupki. Wrzucić je do miski, dodać 1-2 łyżki oliwy i za pomocą dłoni wymieszać tak, aby oliwa pokryła każdy słupek selera. Dodać sól i jeszcze raz wymieszać. Tak przygotowane kawałki ułożyć jedną warstwą na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piec w piekarniku nagrzanym do 200 °C przez około 30-40 minut, aż się zarumienią i będą chrupiące. W połowie pieczenia frytki należy przemieszać, aby upiekły się z każdej strony.

Magda Gembacka, psycholog społeczny, propagatorka zdrowego stylu życia, autorka książki Kolorowa kuchnia roślinna. Uczta dla podniebienia i zdrowie dla organizmu. Od 8 lat prowadzi blog ammniam.pl na którym dzieli się przepisami na roślinne dania dla małych i dużych. Fascynuje się medycyną żywienia, jest fanką doktora Deana Ornisha i doktora Joela Fuhrmana. Prowadzi grupowe i indywidualne warsztaty kulinarne, na których uczy roślinnego

Krążąc tu i ówdzie po świecie, spotykam wielu oryginałów. Zaliczam do takich Aloisa Lagadera, który puszcza leżakującym winom kantaty Bacha, czy Rafaela Ambrę, uporczywie próbującego wyeliminować z procesu wytwarzania wina siarkę. Te ekstrawagancje są przejawem silnego nurtu we współczesnym winiarstwie propagującego przyjazne dla środowiska zachowania i metody produkcyjne. Dotyczą one zwłaszcza ograniczania stosowania ostrych środków chemicznych przy uprawie winorośli i wykorzystywania naturalnych źródeł energii w winiarniach. Nawet wielcy producenci włączają się w ten trend, stosując bardziej ekologiczne opakowania (np. bag in box), zmniejszając wagę butelek czy stosując napęd hybrydowy w transporcie wina.

Coraz częściej napotykam też na swojej drodze wyznawców nowej religii winiarstwa: biodynamiki. Są to, przyznam, osobowości fascynujące. Wielominutowe wywody o odwiecznym rytmie natury, kosmologicznej łączności winnicy z ruchem planet i wpływie faz Księżyca na cykl rolniczy, o efekcie

Składniki:
10 tygrysich krewetek. Marynata: sok z 1/2 limonki; skórka z 1/2 limonki; 0,25 g nitek szafranu; 2 cm korzenia imbiru; łyżka oleju arachidowego; łyżeczka płatków chili; sól, pieprz kolorowy.
Parmezanowe koszyczki: 100 g parmezanu. Dodatki: 1/2 brzoskwini; cukinia; 10 kulek mozzarelli; kiełki, np. lucerny; papryczka chili.

Przygotowanie:
Krewetki: Do miseczki wsypujemy nitki szafranu i zalewamy je trzema łyżkami wrzącej wody. Mieszamy i zostawiamy na kilka minut, aż zabarwią na żółto. Obrane z pancerzy krewetki myjemy 
i osuszamy. Przyprawiamy je solą i pieprzem. Wrzucamy do miseczki, dodajemy płyn z szafranem, sok i skórkę z limonki, olej arachidowy, starty na drobnej tarce imbir oraz płatki chili. Całość dokładnie mieszamy i marynujemy przez minimum 30 minut. Zamarynowane krewetki grillujemy na elektrycznym grillu lub patelni ok. 2 minut z każdej strony. Dodatki: Cukinię stawiamy pionowo i przy pomocy obieraczki tworzymy paseczki z miąższem pośrodku

Kilka lat temu, w czasie podróży po RPA, De Wet Lategan, winemaker z Bergsiga w Breede River Valley, wypowiedział opinię, że riesling jest szczepem białych gron, o którym ludzie wiedzą, że jest najlepszy, ale rzadko go piją. Przyznaję, że wówczas przyjąłem to tylko jako żartobliwo-złośliwy bon mot uzasadniający niezbyt udane próby z tym szczepem w warunkach afrykańskich

W tym roku odbyłem krótką podróż między Wiesbaden a Koblencją i miałem sposobność popróbowania rieslingów w miejscowych weinstube. W zdecydowanej większości były doskonałe. Samo bogactwo rodzajów i roczników jest imponujące – w żadnym z odwiedzonych miejsc nie było mniej niż 300 różnych lokalnych win. Możliwości degustacji także są szerokie, większość bowiem win serwowanych jest z beczek w niewielkich porcjach i nie dotyczy to bynajmniej tylko win młodych, ale także kilkunastoletnich. Mnogość i różnorodność próbek skłoniła mnie do skonfrontowania opinii De Weta z miejscowymi winiarzami. Ich tłumaczenie było długie i choć

Argentyńczyk o włoskich korzeniach, Mauro Colagreco, jest trzygwiazdkowym szefem kuchni Michelin restauracji Mirazur w Mentonie, mieście usytuowanym na Lazurowym Wybrzeżu. To najlepsza restauracja we Francji, jak podaje BBC, najlepsza na świecie, World's 50 Best Restaurants 2019. Chef swoje doświadczenia zawodowe zbierał w szkole Gato Dumasa w Buenos Aires oraz pracując na francuskich dworach Bernarda Loiseau, Alaina Passarda oraz Alaina Ducasse. Sześć miesięcy po otwarciu własnej restauracji Mauro Colagreco został okrzyknięty przez przewodnik Gault & Millau „Objawieniem roku”.

Chefie Colagreco, twoje doświadczenia kulinarne pochodzą z całego świata. Jesteś Argentyńczykiem o włoskich korzeniach, żyjesz na stałe we Francji, a twoja żona jest Brazylijką. Słusznie międzynarodowe magazyny o tematyce kuchennej nazywają cię „szefem, który lepiej od innych ucieleśnia piruety globalnego gotowania nowej ery”. Jaki jest sekret twojej kuchni? 
Mirazur, lokal w którym pracuję, jest położony na włosko-francuskiej

Składniki:

Spód: 300 g herbatników; 150 g oleju kokosowego; 3 łyżki mleczka kokosowego.

Krem: opakowanie śmietany kokosowej (lub tłustej warstwy z mleczek kokosowych, potrzebne wam będą wówczas dwie puszki); 180 g roztopionej białej czekolady wegańskiej (iChoc, Bonvita lub domowa); 4 łyżki kremowego serka owsianego lub sojowego (u nas kanapkowy Oatly); 1/4 łyżeczki wanilii w proszku; 3 łyżki mleka roślinnego.

Dekoracja: świeże owoce; listki mięty; wiórki kokosowe/chipsy kokosowe.

Przygotowanie:

Spód: Zmielcie lub potłuczcie tłuczkiem herbatniki. Płynny olej kokosowy połączcie wraz
z mleczkiem i herbatnikami. Wymieszajcie dobrze i wylepcie kruchym ciastem formę do tarty. Włóżcie do lodówki na kilkanaście minut. Krem: Podgrzejcie czekoladę w kąpieli wodnej, zostawcie na krótką chwilę i zmiksujcie z serkiem owsianym i śmietaną kokosową. Następnie dodajcie mleko roślinne i wanilię w proszku. Zmiksujcie dobrze wszystkie składniki i wylejcie krem na schłodzony spód tarty. Trzymajcie w lodówce

Składniki:
Składniki na 10 czekoladek: olej kokosowy 30 g / 3 łyżki; miód - 2 łyżki/ 50 g; kakao ciemne - 15 g / 3 łyżki.

Przygotowanie:
Olej rozpuścić z miodem w garnuszku lub mikrofali. Dodać kakao i mieszać energicznie do uzyskania gładkiej masy. 3. Przelać do silikonowych foremek i wstawić do zamrażarki do momentu stężenia (15-20 minut). Zajadać lub obdarować!

Paulina Wilczyńska. Miłośniczka kulinarnej prostoty. Na co dzień jem, eksperymentuję, upraszczam i prowadzę minimalistycznego bloga z przepisami z 7 składników. Okazało się, że szczęśliwa siódemka to wszystko, czego potrzeba do stworzenia kolorowych, aromatycznych receptur, które po prostu działają. Gotowanie to mój sposób rozumienia świata i największa pasja, którą uwielbiam się dzielić. Wierzę, że absolutnie każdy potrafi gotować, wystarczy tylko przestać utrudniać sobie życie. wilkuchnia.pl