Strona 5 - Blog

Składniki:

Spód: 300 g herbatników; 150 g oleju kokosowego; 3 łyżki mleczka kokosowego.

Krem: opakowanie śmietany kokosowej (lub tłustej warstwy z mleczek kokosowych, potrzebne wam będą wówczas dwie puszki); 180 g roztopionej białej czekolady wegańskiej (iChoc, Bonvita lub domowa); 4 łyżki kremowego serka owsianego lub sojowego (u nas kanapkowy Oatly); 1/4 łyżeczki wanilii w proszku; 3 łyżki mleka roślinnego.

Dekoracja: świeże owoce; listki mięty; wiórki kokosowe/chipsy kokosowe.

Przygotowanie:

Spód: Zmielcie lub potłuczcie tłuczkiem herbatniki. Płynny olej kokosowy połączcie wraz
z mleczkiem i herbatnikami. Wymieszajcie dobrze i wylepcie kruchym ciastem formę do tarty. Włóżcie do lodówki na kilkanaście minut. Krem: Podgrzejcie czekoladę w kąpieli wodnej, zostawcie na krótką chwilę i zmiksujcie z serkiem owsianym i śmietaną kokosową. Następnie dodajcie mleko roślinne i wanilię w proszku. Zmiksujcie dobrze wszystkie składniki i wylejcie krem na schłodzony spód tarty. Trzymajcie w lodówce

Składniki:
1 duży seler; 1-2 łyżki oliwy z oliwek; sól.

Przygotowanie:
Seler obrać, pokroić na półcentymetrowe plastry, a następnie w słupki. Wrzucić je do miski, dodać 1-2 łyżki oliwy i za pomocą dłoni wymieszać tak, aby oliwa pokryła każdy słupek selera. Dodać sól i jeszcze raz wymieszać. Tak przygotowane kawałki ułożyć jedną warstwą na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piec w piekarniku nagrzanym do 200 °C przez około 30-40 minut, aż się zarumienią i będą chrupiące. W połowie pieczenia frytki należy przemieszać, aby upiekły się z każdej strony.

Magda Gembacka, psycholog społeczny, propagatorka zdrowego stylu życia, autorka książki Kolorowa kuchnia roślinna. Uczta dla podniebienia i zdrowie dla organizmu. Od 8 lat prowadzi blog ammniam.pl na którym dzieli się przepisami na roślinne dania dla małych i dużych. Fascynuje się medycyną żywienia, jest fanką doktora Deana Ornisha i doktora Joela Fuhrmana. Prowadzi grupowe i indywidualne warsztaty kulinarne, na których uczy roślinnego

Składniki:
Do gotowania: ramiona jednej dużej ośmiornicy, główka czosnku, kilka gałązek tymianku, 2 papryczki chili, 2 liście laurowe, łyżeczka ziaren pieprzu, szklanka oliwy z oliwek, spora szczypta soli
Marynata: 6 ząbków czosnku, skórka z jednej cytryny, 2 szalotki, 2 papryczki chili, kilka ziarenek ziela angielskiego, kilka ziarenek pieprzu, łyżka świeżego tymianku, oliwa z oliwek.

Przygotowanie:
Wszystkie składniki potrzebne do wstępnego ugotowania ośmiornicy umieść w garnku i zalej oliwą tak, by je przykrywała. Jeśli szklanka to zbyt mało, dolej jej więcej. Garnek postaw na dużym ogniu, a gdy oliwa się zagotuje zmniejsz go tak, by jedynie podtrzymywał ciepło. Ośmiornica powinna gotować się około godziny. Po tym czasie sprawdź wykałaczką czy jest miękka – jeśli nie dasz rady jej wbić w mięso, pozostaw garnek jeszcze chwilę na ogniu. Po ugotowaniu wyciągnij macki z bulionu i zostaw je na chwilę na sitku, tak, by sok dokładnie odciekł. W czasie, kiedy ośmiornica stygnie, możemy przygotować

Składniki:
Składniki na spód: ugotowany kalafior, ok. 550 g; starty ser, 200 g; jedno duże jajko.
Sos pomidorowy: 4 łyżki dobrego koncentratu pomidorowego; 4 łyżki ketchupu z Włocławka; łyżeczka drobno posiekanego; świeżego tymianku; 4 listki świeżej bazylii; łyżeczka drobno posiekanego rozmarynu; odrobina soli i grubego pieprzu.
Dodatkowo: 4 przekrojone pomidorki koktajlowe; 4 plasterki chorizo; 3 plasterki pepperoni; 30 g sera Camembert, pokrojonego w plasterki; 50 g serka kremowego Philadelphia; 125 g mozarelli w kulce; (waga po odsączeniu), pokrojonej w plasterki; 4 -6 łyżek startego sera żółtego.

Przygotowanie:
Na kawałku papieru do pieczenia rysujemy okrąg wielkości około 30 cm. Ugotowany kalafior odcedzamy bardzo dokładnie. Rozgniatamy widelcem, a następnie łączymy z jajkiem i startym żółtym serem. Powinna powstać spójna, niezbyt mokra masa, którą wykładamy na papier do pieczenia z narysowanym okręgiem. Wygniatamy spód. Wstawiamy formę do piekarnika nagrzanego

Składniki:
nerkowce 200 g; wanilia - 1 laska świeżej lub kilka kropel aromatu; miód - 3 łyżki; olej kokosowy - 3 łyżki; mleko kokosowe z puszki - 3 łyżki; ciasteczka owsiane - 50-60 g - 6 sztuk.

Przygotowanie:
Dzień wcześniej przełożyć nerkowce do miski, zalać wodą i zostawić na noc, aby się namoczyły. Ciasteczka zmielić na ,,mąkę'' w robocie, albo przełożyć do plastikowego woreczka i rozdrobnić wałkiem lub tłuczkiem. Do masy ciasteczkowej dodać 2 łyżki oleju kokosowego, wymieszać (konsystencja powinna być podobna do mokrego piasku). Podzielić całość na 6 foremek, uklepać, aby powstał jednolity spód z ciasta i włożyć do lodówki. W tym czasie w blenderze zmiksować namoczone nerkowce, miód, łyżkę oleju, mleko kokosowe i wanilię. Masa musi być bardzo kremowa, w blenderach o słabszej mocy może to zająć więcej czasu. Być może co jakiś czas trzeba będzie zatrzymać blender i zebrać składniki ze ścianek, żeby całość wymieszała się równomiernie. Kiedy masa będzie aksamitna i kremowa,

Składniki:
Porcja: dla 4 osób. Trudność: łatwe. Czas przygotowania: około 30 minut.
Złote proporcje: 1 kg świeżego szpinaku; – 0,5 kg startego czerstwego pieczywa lub bułki tartej; 125 g ricotty; – 2 jajka; – duża garść startego parmezanu; 2 małe garści mąki + mąka do posypania blatu podczas formowania klusek. 
Sos:
250 g mascarpone; 100 g gorgonzoli piccante.

Przygotowanie:
Jak zrobić strangolapreti uczyliśmy się w małej, rodzinnej restauracji Miola w Predazzo. Zacznij od umycia szpinaku i oderwania łodyżek. Przez kilka minut gotuj szpinak na małym ogniu w trzech szklankach wody, odsącz go, a następnie zblenduj. Kiedy szpinak trochę ostygnie wymieszaj go z czerstwym pieczywem lub bułką tartą, jajkiem, ricottą, parmezanem i ugnieć ciasto. Na koniec dodaj dwie małe garści mąki i jeszcze chwilę ugniataj. Podziel ciasto na mniejsze części, posyp blat lub stolnicę mąką, uformuj cienkie ruloniki i pokrój je nożem obsypanym mąką (dzięki temu nóż nie będzie się lepił do ciasta). Strangolapreti

Jest najmłodszym na świecie posiadaczem trzech gwiazdek Michelina. Wraz z bratem Raffaelem Alajmą kieruje restauracją Le Calandre w Sarmeola di Rubano pod Padwą. W skład gastronomicznego imperium wchodzą jeszcze dwie restauracje, trzy bistra, linia produktów spożywczych oraz mały sklep z najlepszą włoską żywnością.

Jaki był pierwszy naprawdę niezapomniany posiłek w twoim życiu? 
Obiad w restauracji Gualtiera Marchesiego, kiedy miałem 16 lat. Nigdy tego nie zapomnę. Spróbowałem jego popisowego ravioli aperto, słodkiego, mocnego w smaku łososia (łosoś dolce forte), słodko-gorzkiego omletu z homara oraz słodkiego risotta na deser.

Jak to jest pracować z rodziną, w dodatku mającą tak bogatą i wielką tradycję kulinarną?
To prawdziwy zaszczyt. Zarówno moi rodzice, jak i mój brat Raf oraz siostra Laura są mocno zaangażowani w nasze restauracje i nie mogę sobie wyobrazić, co bym bez nich zrobił.

Bez jakich produktów nie możesz się obejść w kuchni?
Bez wody, chleba i włoskiej oliwy extra virgin.

Kiedy w ubiegłym roku na Vinexpo zobaczyłem okazały pawilon z winami z Brazylii, zarejestrowałem to jako ciekawostkę, ale przez myśl mi nie przeszło, że osiem miesięcy później będę odwiedzał ten kraj i kosztował tamtejsze wina. A jednak!

W świat winiarski Brazylii wprowadzała mnie przemiła Andrea Gentile Milan, szefowa marketingu Ibravinu – organizacji oficjalnie wspierającej wina brazylijskie za granicą, i Marek Bińczyk, mój przyjaciel i winny guru, z którym odbyłem moją pierwszą wyprawę winiarską w 1997 r., do Bordeaux. Choć w założeniu wyjazd do Brazylii miał mieć charakter czysto poznawczy, za przyczyną ujrzanych okoliczności oraz wyjaśnień i komentarzy moich mentorów dość szybko zacząłem dostrzegać szersze możliwości. Przede wszystkim zweryfikowałem swoje pojęcie o Brazylii jako kraju. Pelé, samba, Copacabana to oczywiście naturalne nasze skojarzenia, zresztą, jak ze śmiechem przyznała Andrea, to pierwsze co przychodzi do głowy 85 proc. ludzi na świecie. Ale Brazylia to także kraj

Składniki:
90 g bardzo dojrzałych bananów; 100 g cukru pudru; 3 duże jajka – białka i żółtka oddzielnie; mała szczypta soli; 1/2 łyżeczki sody oczyszczonej; 1 łyżeczka proszku do pieczenia; 200 g mąki pszennej luksusowej, przesianej dwukrotnie; 70 g czekolady, posiekanej nieregularnie; 70 g gęstej kwaśnej śmietany 18 % tłuszczu; 4 czubate łyżki kakao holenderskiego; 90 ml oleju;
pół łyżeczki cynamonu; łyżeczka ekstraktu; waniliowego dodatkowo: polewa czekoladowa lub sos karmelowy.

Przygotowanie:
W dużej misce łączymy żółtka, śmietanę, olej, ekstrakt i dokładnie rozgniecione banany. Najlepiej użyć w tym celu trzepaczki. Nad drugą miską przesiewamy mąkę z proszkiem, sodą, cynamonem i kakao. Do trzeciej miski wbijamy białka. Miksujemy na najwyższych obrotach, w międzyczasie dodając szczyptę soli, aż powstanie piana, która zacznie gęstnieć, a następnie sztywnieć. Nadal miksując dodajemy stopniowo cukier puder, aż powstanie sztywna lśniąca, gładka beza. Mikser wyłączamy. Do misy z

„(...) chciałem napić się wody ze źródła. Lopez wstrzymał mnie, dowodząc, że woda szkodzi po owocach, i podał mi trochę pozostałego mu jeszcze alikantu. Przyjąłem poczęstunek, ale zaledwie uczułem wino w żołądku, gdym doznał nagłego ściśnienia serca. Niebo i ziemia zakręciły mi się przed oczyma i byłbym niezawodnie zemdlał, gdyby Lopez nie był mi pośpieszył na pomoc. Otrzeźwił mnie, mówiąc, że nie powinienem się dziwić i że stan ten pochodził z czczości i znużenia. W istocie, nie tylko odzyskałem siły, ale nawet czułem się w stanie nadzwyczajnego podniecenia. Okolica zdawała się połyskiwać tysiącznymi barwami, przedmioty zaiskrzyły się w mych oczach, jak gwiazdy podczas letniej nocy, i krew zaczęła mi bić gwałtownie, zwłaszcza na szyi i skroniach” *

Hiszpania jest wielka! Geograficznie, historyczniei kulturowo. Nawet ostatni ignorant i trep coś skojarzyć z nią musi! Że słoneczna, że rozległa, że Madryt i Barcelona – niech to nawet będą tylko kluby piłkarskie, że ma dostęp do morza: między